مریم اکبریمنفرد، زندانی سیاسی و از باسابقهترین زنان زندانی سیاسی در ایران، پس از تحمل بیش از ۱۶ سال و ۳ ماه حبس مداوم و محرومیت مطلق از حق مرخصی، سرانجام از زندان قرچک ورامین آزاد شد. یک خواهر و سه برادر این زندانی سیاسی در دهه شصت توسط جمهوری اسلامی ایران اعدام شدهاند.
بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری ههنگاو، روز چهارشنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ (۸ آوریل ۲۰۲۶)، مریم اکبریمنفرد، ۵۰ ساله و مادر سه فرزند، با اتمام دوران محکومیت مجموعاً ۱۸ ساله خود (۱۵ سال حکم اولیه و ۳ سال حکم تکمیلی)، از زندان قرچک ورامین آزاد شد. آزادی وی در حالی صورت میگیرد که او طی ۶ هزار و ۳۱۰ روز گذشته، حتی برای یک ساعت نیز از حق اعزام به مرخصی بهرهمند نشده بود.
مریم اکبریمنفرد که از خانوادههای دادخواه اعدامهای دهه ۶۰ است، روز ۹ دی ۱۳۸۸ و در جریان اعتراضات جنبش سبز بازداشت شد. وی توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به اتهام «محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق» به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم گردید. در حالی که محکومیت اول او در اواخر سال ۱۴۰۳ به پایان میرسید، دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در پروندهای جدید که در دوران حبس برای وی گشوده شد، او را به اتهاماتی نظیر «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» به ۳ سال حبس تعزیری دیگر محکوم کرد تا مانع از آزادی او شود.
قابل ذکر است که، مریم اکبریمنفرد در سال ۱۳۹۵ با ثبت شکایتی در گروه کاری ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل، خواهان روشن شدن سرنوشت خواهر و برادر خود (رقیه و عبدالرضا اکبریمنفرد) شد که در تابستان ۶۷ اعدام شده بودند. این اقدام دادخواهانه منجر به افزایش فشارهای امنیتی و تبعید وی گشت. علاوه بر رقیه و عبدالرضا، دو برادر دیگر وی نیز در سالهای ۱۳۶۰ و ۱۳۶۳ توسط جمهوری اسلامی اعدام شده بودند.
مریم اکبری منفرد در اسفند ۱۳۹۹ از زندان اوین به زندان سمنان تبعید شد و بخش پایانی محکومیت خود را در زندان سمنان و متعاقباً زندان قرچک ورامین سپری کرد.
ههنگاو؛ چهارشنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۴
