کژال رحمانی، از خانوادههای دادخواه کردستان، که در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۴۰۵ به همراه همسرش، عیسی فیضی، و برادرش، دانیال رحمانی، توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد، در هشتمین روز اعتصاب غذای خود را در زندان زنان سنندج (کانون اصلاح و تربیت) قرار دارد. خانواده او روز دوشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ موفق به ملاقات با وی شدند و وضعیت جسمی او را نگرانکننده توصیف کردند.
بر اساس اطلاع شبکه حقوق بشر کردستان، روز دوشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ و پس از موافقت دادستان کامیاران، خانواده کژال رحمانی موفق به ملاقات با وی شدند. این زندانی از زمان بازداشت تاکنون در اعتراض به بازداشت خود و دیگر اعضای خانوادهاش دست به اعتصاب غذا زده است.
کژال رحمانی در نتیجه اعتصاب غذا دچار کاهش وزن، سرگیجه و افت فشار خون شده است. با وجود توصیه مسئولان بهداری زندان برای پایان دادن به اعتصاب غذا، وی به خانواده خود اعلام کرده که تا زمان آزادی خود و دیگر اعضای خانوادهاش به اعتصاب ادامه خواهد داد.
گفته میشود معاون رئیس این زندان به نام نصیری، در جریان ملاقات کژال رحمانی با خانوادهاش و همچنین در روزهای گذشته، به دلیل رعایت نکردن حجاب اجباری، او را مورد هتاکی و فحاشی قرار داده و تهدید کرده است که با تنظیم صورتجلسه، علیه او پرونده قضایی تشکیل خواهد داد.
کژال رحمانی همچنین در این ملاقات به خانواده خود گفته است که در مدت بازداشت تنها یک بار با اتهام «عضویت در گروههای معارض» مورد بازجویی قرار گرفته و از زمان انتقال به زندان تاکنون به صورت بلاتکلیف در سلول انفرادی نگهداری میشود.
در ادامه فشارها بر این خانواده دادخواه، روز ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ نیروهای وزارت اطلاعات به منازل خانوادگی چهار نفر از پسرعموهای این خانواده یورش برده و تلفنهای همراه اعضای خانواده را ضبط کردند. این نیروها همچنین از این چهار شهروند خواسته بودند به ستاد خبری اداره اطلاعات کامیاران مراجعه کنند. پس از حضور آنان در این نهاد امنیتی، از ساعت ۱۰ صبح تا ۵ عصر همان روز در بازداشت نگه داشته شدند و پس از بازجویی درباره فعالیتهای کژال رحمانی، دانیال رحمانی و عیسی فیضی آزاد شدند.
از سرنوشت دانیال رحمانی و عیسی فیضی از زمان بازداشت تاکنون اطلاعی در دست نیست. این دو نفر از زمان بازداشت از حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بودهاند.
بامداد شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، نیروهای وزارت اطلاعات با محاصره منازل خانوادگی کژال رحمانی و دانیال رحمانی، پس از شکستن درهای ورودی، این خواهر و برادر را بدون ارائه حکم قضایی و با توسل به خشونت بازداشت کردند. به گفته منابع مطلع، نیروهای امنیتی ابتدا به اشتباه وارد واحد مسکونی دیگری در همان ساختمان شدند و یکی از ساکنان خانه که در خواب بود، پس از مواجهه با مأموران مسلح و نقابدار دچار شوک شده و بیهوش شد.
نیروهای امنیتی همچنین تلفن همراه عیسی فیضی را که هنگام بازداشت همسرش در منزل حضور داشت، ضبط کردند. ساعاتی بعد، وی برای کسب اطلاع از وضعیت و محل نگهداری همسر و برادر همسرش به ستاد خبری اداره اطلاعات کامیاران مراجعه کرد. مأموران امنیتی با این ادعا که قصد دارند چند سؤال از او بپرسند، وی را به ساختمان اداره اطلاعات منتقل کرده و بدون ارائه حکم قضایی بازداشت کردند.
عیسی فیضی، فعال مدنی و زندانی سیاسی سابق، پیشتر در ۱۵ دی ۱۳۹۷ در جریان موج بازداشت فعالان مدنی در کامیاران بازداشت شده بود. وی پس از بیش از پنج ماه بازداشت، با قرار وثیقه به صورت موقت از زندان کامیاران آزاد شد. او بعدها از سوی دادگاه انقلاب اسلامی سنندج به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» به شش سال حبس تعلیقی محکوم شد.
کژال و دانیال رحمانی از خانوادههای دادخواه کردستان هستند. برادر آنان، جمال رحمانی، عضو شورای رهبری جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان (کودار)، در سال ۱۳۹۷ با تیراندازی نیروهای نظامی-امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد. خانواده او در سالهای گذشته بارها برای تحویل پیکر یا اطلاع از محل دفن وی به نهادهای امنیتی در کامیاران و سنندج مراجعه کردهاند، اما هیچ پاسخی دریافت نکردهاند. همچنین برادر دیگر آنان، ریبین رحمانی، زندانی سیاسی سابق و از مدیران شبکه حقوق بشر کردستان است.
شبکه حقوق بشر کردستان، روز دوشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۵
