بی مسئولیتی دولت نسبت به حقوق انسانی = افزایش خود کشی در ایران

VVMIran e.V.
Vereinigung zur Verteidigung der Menschenrechte im Iran e.V.
Postfach 52 42
30052 Hannover
Tel.: +49 511 979 34 07 – 0163 261 12 57
Fax: +49 511 26173 76
Email: [email protected] www.bashariyat.org

بی مسئولیتی دولت نسبت به حقوق انسانی = افزایش خود کشی در ایران
متاسفانه خودکشی در ایران همچنان رو به افزایش است و آمار مربوط در این زمینه بسیار نگران کننده است. در سال ۹۲ خودکشی های منجر به مرگ به ۴۰۵۵ نفر رسیده و این آمار نشان میدهد که :
سلامت روانی جامعه ایران در مخاطره ای جدیست

سازمان های مختلفی درایران آمار مربوط به این آسیب اجتماعی را منتشر می کنند، ولی این آمارها روزآمد نیست، اگر چه اینک در اواخرسال ۱۳۹۴ به سر میبریم، اما سایت سازمان پرشکی قانونی کشور آمار مرگ های مشکوک به خودکشی در ۴ ماهه اول سال ۱۳۹۲ را منتشرکرده است! و آمارهای کشوری نشان میدهد که:
به ‌طور متوسط سالانه 4000 تا 4500 نفر در ایران خودکشی می‌کنند.
آسيب ‌شناسان زنگ هشدار خودكشی ‌در كشور را يک ‌بار ديگر به صدا درآوردند و اعلام كردند كه ايران در ميان كشورهای اسلامی پس از «سودان» و «تونس» مقام سوم خودكشی را دارد. خودكشی ‌هايی كه در ايران اتفاق می‌افتد، تمام تحليل و نظريه‌ های كارشناسان و پژوهشگران را بهم زده است.
دکتر سعید معیدفر جامعه‌شناس و آسیب‌شناس اجتماعی میگوید: تضعیف پیوندهای اجتماعی، از مهم‌ترین دلایل مستقیم خودکشی در ایران است. عواملی هم‌چون بیکاری، تورم، مشکلات اقتصادی و… هستند که سبب بالا رفتن آمار خودکشی در جامعه شده‌اند.، برای مثال یک فرد بیکار، ارتباطش را با جامعه، خانواده و محیط کار از دست می‌دهد و همین موضوه پیوندهای اجتماعی او را از میان می‌برد. همینطور فقر نیز به این دلیل که فرصت با دیگران بودن را از فرد می‌گیرد، سبب سستی پیوندها و فاصله گرفتن فرد از جامعه و سپس خودش می‌گردد وبر اساس خبر ها :
از آغاز سال ۹۴ تاکنون ۱۲ دانش‌آموز زیر ۱۸ سال خود را به کشتن داده‌اند.
و برپایه یافته‌های پژوهشِگران مؤسسه رحمان موارد خودکشی در گروه سنی زیر ۱۴ سال و عوامل مرتبط با آن از مجموع ۱۱۱ کودک بررسی‌شده، ۵۹ پسر و ۵۲ دختر بوده‌اند که مسمومیت عمدی، دلیل مرگ اغلب این کودکان بوده است، و مگر نه اینکه باستناد ماده 25 اعلامیه جهانی حقوق بشر:
هر شخصی حق دارد که از سطح زندگی مناسب برای تأمين سلامتی و رفاه خود و خانواده اش ، به ويژه از حيث خوراک ، پوشاک ، مسکن ، مراقبت های پزشکی و خدمات اجتماعی ضروری برخوردار شود؟
چرا دولت جمهوری اسلامی ایران پاسخگوی این آسیب یزرگ اجتماعی نیستند؟
675
کانون دفاع حقوق بشر در ایران
نمایندگی سوئد