گوناز تی وی: یک زندانی بیمار در زندان مرکزی زاهدان در استان سیستان و بلوچستان به دلیل آنچه “عدم درمان به موقع” اعلام شده، جان خود را از دست داده است.
به گزارش گوناز تی وی، کمپین فعالان بلوچ اعلام کرده است که عدم رسیدگی و درمان به موقع زندانی بیمار “عزیز انوریان” را در زندان مرکزی زاهدان به کام مرگ کشاند.
عزیز انوریان زندانی بیمار زندان مرکزی زاهدان که مدت ها است از بیماری قلبی رنج می برد به علت عدم رسیدگی مسئولان زندان 11 مهر ماه فوت کرد.
این زندانی 32 ساله که در بند 7 این زندان نگهداری می شد اجازه معالجه به بیرون زندان از طرف مسئولین حاصل نکرد و بهداری زندان تنها به او قرص های مسکن معده داده بود.
با حاد شدن وضعیت وی در 11 مهرماه همبندی هایش او را به بهداری می برند و بهداری تنها دادن چند قرص اکتفا می کنند و در انتقال وی به مراکز درمانی خارج از زندان تعلل می کند.
گزارش ها حاکی از آن است که با تعلل زیاد وقتی به مراکز درمانی خارج از زندان منتقل می شود کمتر از یک ساعت جسد بی جان این زندانی به سردخانه منتقل می شود.
لازم به ذکر است حق درمان از جمله حقوق اساسی هر زندانی است اما در قوانین داخلی ایران بهدلیل پرداختن ناقص به این حق، حقوق درمانی زندانیان عموما نقض میشود. در قوانین بین المللی و اسناد حقوق بشری به صراحت به ضرورت و اساسی بودن این حقوق اشاره شده است.
در قوانین داخلی ایران، مواد متعددی از آیین نامه اجرایی سازمان زندانها به بیماری زندانی و درمان او اشاره میکند. در ماده 102 و 113 این آیین نامه اشاره شده که بهداری زندان مکلف است دستکم ماهی یکبار نسبت به تست پزشکی کلیه محکومان اقدام نماید و محكوم به محض احساس كسالت جریان را به مسئول امور نگهباني زندان اطالع داده و با اخذ معرفی نامه به بهداری زندان اعزام و دارو و دستورهای پزشکی الزم را دریافت دارد.بنابراین پزشک زندان مکلف به رسیدگی و مراقبت از سالمت جسمی بیماران است و در صورت وجود هرگونه مشکلی برای سلامت زندانیان باید به آن رسیدگی کند. اما ممکن است که رسیدگی و درمان زندانی در محیط بهداری زندان ممکن نباشد و یا امکانات مورد نیاز وجود نداشته باشد که در اینصورت در ماده 103 همان آیین نامه پیش بینی شده است که در این شرایط خروج محکوم از زندان برای انتقال به بیمارستان با اجازه رئیس زندان و موافقت قاضی ناظر امکان پذیر است.
طبق این قوانین، برای انتقال به بیمارستان باید ضرورت وجود داشته باشد که تشخیص وجود این ضرورت به عهده پزشک زندان به عنوان متخصص امر است.اما ممکن است حتی با وجود تشخیص پزشک ،قاضی ناظر با انتقال زندانی مخالفت کند.در بسیاری از زندانهای ایران امکانات درمانی تخصصی وجود ندارد که به همین دلیل در موارد متعددی زندانی بیمار باید به بیمارستان منتقل شود اما متاسفانه در این آیین نامه تفاوتی بین موارد فوری و غیر فوری برای اخذ اجازه از قاضی ناظر وجود ندارد که این امر باعث تاخیر نا به جا و به خطر افتادن جان زندانی و حتی مرگ زندانی میشود.
