«در دی ماه سال ۹۸، زندانی سیاسی غلامحسین کلبی، توسط رئیس حفاظت زندان، عبدالحسین غلام نژاد، از بند زندانیان سیاسی به بند ۷ (محل محکومان مواد مخدر) فرستاده شد. این انتقال باعث از دست دادن امکانات و الزامات مورد نیاز او شد.
غلامحسین کلبی ، هم اکنون اجازه رفت و آمد به اماکن عمومی زندان را ندارد. این محرومیت توسط غلام نژاد ابلاغ شده و به موجب این امر، وی حق رفتن به سالن ورزش، بهداری و اماکن دیگر را ندارد.
به موجب این گزارش، این زندانی سیاسی ۶۱ ساله به دلیل عفونت گوش و عدم رسیدگی پزشکی دچار ناشنوایی شده و همچنین به یک نوع بیماری پا مبتلا گردیده که انگشتانش بصورت عمیقی زخم می شوند. دندانهای غلامحسین کلبی نیز بدلیل شکنجه و محرومیت غذایی سالیان زندان، از بین رفته اما از رسیدگی پزشکی و مراجعه به دندانپزشک محروم است.
به گفته این منبع، آقای کلبی طی این سالیان همواره جزو ورزشکاران زندان بوده اما به دستور رییس جنایتکار حفاظت زندان، از ورزش هم محروم شده است.
قابل ذکر است که رئیس حفاظت زندان عبدالحسین غلام نژاد تعدادی از زندانیان را با وعده ملاقات حضوری و خصوصی، مرخصی و مزایای دیگر، علیه زندانیان سیاسی تحریک میکند. این افراد به اشکال مختلف موجبات آزار روحی – روانی زندانیان سیاسی را فراهم می آورند و هر نوع اعتراض نیز با تهدید انتقال به انفرادی مواجه میشود.
در خصوص سوابق این زندانی:
زندانی سیاسی غلامحسین کلبی از زندانیان سیاسی دهه ۶۰ می باشد که از سال ۶۰ تا ۶۶ مدت ۶ سال به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق در زندانهای جنوب ایران محبوس بوده است.
غلامحسین کلبی در تاریخ ۱۹ دی ماه سال ۷۹ برای دومین بار در شهرستان دزفول بازداشت شد. جوانه ها ۹ خرداد
