«شکنجه» چه از نظر حقوقی و چه از نظر تجربی، مصداق زندگی این روزهای بسیاری از معترضانی است که در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ چشم یا چشمهای خود را از دست دادهاند. فرو رفتن در تاریکی مطلق و از دست دادن استقلال و حداقلهای دلخوشکننده زندگی، تنها کلماتی نیستند که کنار هم قرار گرفته باشند؛ بلکه زندگی روزانه و هر لحظه آسیبدیدگان یکی از خشونتبارترین سرکوبهای جمهوری اسلامی طی تاریخ حکومتاش است. آنهایی که چشم یا چشمهایشان را در این اعتراضات از دست دادهاند، سندهای زنده، اما پر رنج یک خیزش مردمی تاریخی هستند. ادامهی مطلب
